Posted by: જુગલકીશોર | April 17, 2008

અંજલીમાં ઓઘ છલકાવે ગઝલ !

ગઝલ
-જુગલકીશોર————–

સાંભળું  તો  કંઈક  સંભળાવે ગઝલ,
સાનમાં એ  કંઈક   સમજાવે ગઝલ.

શબ્દની છલના,શી લીલા આ બધી-
અર્થને જ્યાં શોધું, ટટળાવે  ગઝલ!

શબ્દના   ઘોંઘાટ    વચ્ચે    આટલા
કાન   પાસે    હોઠ   ફફડાવે  ગઝલ.

શબ્દના  રસથાળ  વણબોટ્યા રહ્યા,
સ્વાદની  કૈં  યાદ  મમળાવે ગઝલ.

સાત  સાગર    ઉછળે   અંદર  બધા,
અંજલીમાં  ઓઘ   છલકાવે   ગઝલ.

આભથી   દરીયાની   વરસે  વેદના,
આંખથી બે,  શબ્દ ટપકાવે ગઝલ.

ક્યાંકથી   સંતાપની   સાપણ   ડસે-
અંગ અંગે  દાહ   પ્રસરાવે   ગઝલ.

સોગઠાંને   ગોઠવ્યાં    ચોપાટ   પર
ચાલ ચાલે એવી, અકળાવે ગઝલ.

શબ્દનો ધ્વજ આભ ફરકાવે ગઝલ,
અર્થને  પાતાળ   સરકાવે    ગઝલ !

 

Responses

વાહ જુ.ભાઈ..ગઝલ વીશેની સુંદર ગઝલ. આમ જ ગઝલ લખતા રહો તો..?

સુંદર ગઝલ…

saras gazal chhe jugalkaka!

ઊગી પોષી પૂનમ તરુનાં ઝુંડ પૂઠેથી ધીરે.

એ આલોકે શિશિર સહસા ચોંકી ઊઠયા શી જાગી…

વાયો ધીમે રહી સૂસવતો ભ્રાન્ત જેવો સમીરે,

ઘૂમી ર્ હેતો અહીંથી તહીં તે સૂનકારે અભાગી.

પેલું પમ્પા સરવર અને અદ્રિ આ માલ્યવાન;

ધારે ફીકી સરલ સુષમા તુંગભદ્રા–તટો આ,

ચોપાસે શા ટુકટુક બન્યા જીર્ણ સામ્રાજ્ય પ્રાણ;

વચ્ચે, માર્ગે અટકી ખટકી મન્દ ટપ્પો જતો આ.

વૃક્ષે ટોચે વિધુ ઝબકતો, શ્રી હસી ત્યાં વનોની.

આ ખંડેરો વિજિતજનના મ્હેલ ને મંદિરોનાં,

આ તૂટેલી વિતત કબરો તે વિજેતા જનોની.

ઢોળી બન્ને ઉપર રસ પૂર્ણેન્દુ સૌંદર્ય કેરો

આકાશેથી મૃદુલ મલકે, જોઈને કાળ–ફેરો

ટપ્પો વેગે પુરપ્રતિ ધપે તે સૂનાં ખેતરોમાં.

Leave a response

Your response:

Categories