–જુગલકિશોર.
ઝાડ સૉંસરો થઇને વહેલો ટહુકો જે દીન છુટે,
મારે આંગણ કુણો મઝાનો નવો ઉનાળો ફુટે.
વગડાની ડાળે ડાળે જઇ જયેં ખાખરો સળગે,
તસતસતા જોબનીયાને જૈ હયે ઉનાળો વળગે.
આંબે અમરતફળને ઉની આંચ આપતો અટકે,
ગરમાળે સોનાનું ઝુમ્મર થઇ ઉનાળો લટકે.
બપોર બેઠી કાગનીંદરે ઘડી ક જંપી જાય,
રડ્યા ખડ્યા ટહુકાને સંગે થાક ઉનાળો ખાય.
સવાર, સાંજે, રાતે છોને છુટછાટ ફરમાવે–
નાકાબંધી જોજો, કેવી કાલ ઉનાળો લાવે !!
