( અનુષ્ટુપ )
‘નેટ’ની દોરીએ કેવાં પ્રોવાયાં આપણે સહુ
માળાના મણકા જેવા,સ્નેહના બંધને બહુ !
‘વેબ’નું વિસ્તર્યું જાળું તાંતણા તાંતણા થકી,
વિશ્વને ભરડો લેતું, હૈયાં સૌ સાંધતું નકી.
સમયો સૌના નોખા, નોખી નોખી ઋતુ,અને
નિયમો, સહુને નોખા રીવાજો, દેશ-દેશને.
છોને વ્યવસાયે વ્યસ્ત, ત્રસ્ત સંસારસાગરે,
તો ય આ”નેટડે” મસ્તસૌ છલ્ કે નિજ-ગાગરે!
વિવિધા આટલી ઝાઝી,ટેન્શનો આટલાં નર્યાં;
તો ય આ “વેબડો”સૌને રાખે ઉલ્લાસથી ભર્યાં!
વિસ્તર્યાં વિશ્વમાં આ સૌ,ઈલેક્ટ્રોનીક્સનાં જીવ
સંધાયાં એક સૌ ભાષા-સુત્રે મણિગણા ઇવ !!
—જુગલકિશોર.
================================
* ભગવદ્ ગીતા-૭/૭.
Posted in કવીતડાં
